sen geldin...
20.7.2007
hayat mücadelemde saflarımın çoğunu kaybettiğim günlerdi..birbirini
aynı olan günlerde bana uzatılan her dalı "işte beni kurtaracak
dal..beni hiç geri çevirmeyecek"diye tutuyordum..daha elimi
uzatır uzatmaz kırılacağını biliyordum oysa...
yenilgiyi asla kabullenmeyen beynim,sevmekten hiç yorulmayan
yüreğim,alarım zilleri çalıyordu sanki..ikisinide kaybetmek
üzereydim..
ben ben olmaktan çıkıyordum..bunu fark ettiğim halde birşey
yapamamanın acısıyla gittikçe gömülüyordum karanlığa,kabuğuma
çekiliyordum..zevk aldığım hiç birşeyin önemi yoktu artık...
birşey aramıyordum..birşey istemiyordum..ne beklediğimide
bilmiyordum...bitmeyen geceler,huzursuz uykular,uyanmak istemediğim
sabahlar birbirini kovalıyordu..geleceğe dair umutlarımın birer birer
beni terk ettiği o günlerde süpriz yaptın sen bana....!
birden çıkıverdin karşıma işte..yüreğim yeniden canlanmaya
başladı,nasıl olduğunu unuttuğum gülümseme yeniden yayıldı yüzüme
...karanlık dağıldı,kabuğum kırıldı,umutlar yeşerip içimdeki yerini
aldı...sabah olsun diye odaları aşındırdığım gecelerin bitmesini
istemiyorum artık...çünkü sen varsın..!seni yaşamak
istiyorum...yaşadıkça çoğalacaksın sonsuz bir keşfe çıkacağım
senınle...hergün yep yeni şeyler bulacağım senle..seni keşfetmekten
seni öğrenmekten hiç bıkmayacagım..yastığa başımı koyup gözümü
kapattığımda içimi sonsuz bir hüzün kaplayacak biliyordum..ayladır
uyumadığım uykuları bir çırpıda uyuyacağım..
yürek çarpıntılarıyla dolu karanlık saatler bitecek...gecemide
gündüzümüde sen dolduracaksın...
senden öncesine ait ne varsa hepsini döktüm denize..kimselere vermeye
kıyamadığım maviyi getirdim sana al ve yerleştir yüreğine....
Yorum yaz! :: Arkadaşına Gönder!
0 yorum yazılmıştır